Falen in je voorbereiding is je voorbereiden op falen.

Wanneer ik terugkijk op de jaren dat ik met tennissers, ouders, coaches en management heb samengewerkt is me vooral opgevallen dat veel spelers en betrokkenen hulp halen op het moment dat het nodig is. Te laat dus! Ik heb dat ook moeten leren. Dat we techniek zagen als een voorwaarde om bepaalde spelsituatie tactisch op te lossen begrepen we allemaal. Maar een conditie trainer kwam er pas aan te pas wanneer bleek dat je wel erg goed kon tennissen en een fysio alleen wanneer je geblesseerd was. Over mentale vaardigheden “psycholoog” werd alleen nagedacht wanneer iemand zich herhaaldelijk misdroeg. Ik praat nu natuurlijk over een behoorlijke tijd terug. Inmiddels wordt van de meeste onderdelen gebruik gemaakt en ingepast in training programma’s.

First things first!

Nadat ik de afgelopen jaren veel trainingsprogramma’s heb moeten samenstellen en daardoor veel met experts in hun vakgebied heb gesproken heb ik vooral geleerd dat je vooraf aan een samenwerking of trainingsperiode de exacte volgorde moet hanteren bij het analyseren van een speler en maken van doelstellingen. Door de juiste volgorde toe te passen geeft dit je informatie die nodig is bij het beoordelen van je speler en voorkom je later te moeten corrigeren. Bijvoorbeeld eerst een fysieke screening op spierlengte, mobiliteit..etc om daarna een fysieke test af te nemen en een programma op maat te maken, dit communiceren met alle coaches zodat deze weten wat een speler wel en niet fysiek kan uitvoeren. Hiermee voorkom je blessures en begrijp je misschien ook waarom bepaalde technieken fysiek niet goed kunnen worden uitgevoerd. Misschien zit er ergens een blokkade. Wanneer deze niet is vastgesteld kan een conditie of tennistrainer blijven hameren op een juiste uitvoering van een beweging waardoor een blessure ontstaat. Of mentale training. Neem deze preventief op binnen je trainingsprogramma net als techniek training. Mentale vaardigheden kan je trainen en bereid je voor op praktijk situaties, net als de techniek van je slagen. We hebben het hier niet over een psychiater maar over een mentale trainer/coach zoals we ook een conditie trainer en een tennistrainer hebben. Natuurlijk geeft dit geen garantie, want na een techniektraining bij een service sla je ook nog wel eens een dubbel fout. Het blijft echter een zaak om genoemde zaken consequent toe te passen. Deze zaken allemaal in de goede volgorde afwerken en opslaan in een persoonlijk ontwikkel plan van de speler maakt de dagelijkse training een stuk efficiënter en de kans op succes groter.

All inclusief

Daarnaast is het een gewoonte dat in het tennis vaak nog wordt gewerkt met wat ik noem een “menu kaart”. Spelers en ouders bepalen zelf wat ze afnemen bij de tennisschool of trainer. Je zult consequent moeten zijn als ouder en als trainer. Niet alleen in de opvoeding thuis, ook in het maken van keuzes buitenshuis en dus in de manier waarop je je sport wilt uitoefenen. Wanneer die keuze is dat je het maximale uit je sport wilt halen dan hoort het hele “all-in”pakket daarbij. Niet alleen een tennistraining. Wanneer je tennis ziet als een aanvullende vrijetijdsbesteding besteding, ook al ben je van goed niveau, dan zal je dit moeten communiceren naar je trainer. Zitten jullie in ieder geval op dezelfde golflengte. Dit geldt andersom ook voor een tennisschool. Deze zal moeten communiceren dat spelers die het maximale uit hun sport willen halen het hele “all-in” trainingsprogramma zullen moeten volgen en daarnaast eventueel een programma moeten aanbieden voor de meer recreatieve speler.

Wees als coach eerlijk, consequent en heb een plan.

Kun je de aanvullende expertise als tennisschool niet aanbieden dan zul je getalenteerde spelers moeten doorverwijzen naar een tennisschool die dit wel aanbiedt of deze speler naar specialisten moeten verwijzen. Er zijn namelijk goede privé trainers die simpelweg niet de organisatie hebben om dit binnen hun programma aan te bieden. Ik raad iedere trainer en speler aan om samen een persoonlijk ontwikkelingsplan (POP) op te stellen waarbij heldere doelen leiden tot gerichte dagelijkse training en waarbij de input van de specialisten wordt meegenomen. Dit zal regelmatig moeten worden geëvalueerd en worden aangepast aan gemaakte progressie. Op deze manier krijgt dagelijkse trainingsarbeid richting en voorkomt in grote mate dat je achteraf zaken moet corrigeren die je in de voorbereiding had kunnen voorkomen.